Naar Portfolio >>>

2008

Opdracht van Peter van Tuijl: Het zal de kunst zijn een meer persoonlijke benadering in Arij’s beelden zichtbaar te maken.  En daarnaast: misschien is het iets om te kijken welke relatie je tussen mensen en ‘je persoonlijke’ architectuur kunt leggen . Welke plaats nemen mensen in het gebouw in, wat gebeurt er met een gebouw zonder of juist met mensen. Dat zou ook een studie waard kunnen zijn. Tenslotte zou je een documentaire serie kunnen maken, maar wel met een eigen kijk, van de openbare of publieke ruimten en wellicht het gebruik ervan”.

Persoonlijke noot

Dankzij intensief kijken ontdek je nieuwe verscholen beelden, die je kunt losmaken van het oorspronkelijke beeld. Een stap voorbij de registratie. Het nieuwe beeld lijkt niet te zijn wat het is, nieuwe interpretaties bieden zich aan, de fantasie krijgt een kans.

Mijn beelden zijn vaak geabstraheerd, esthetisch gecomponeerd, waarbij lijnen, vlakken en  kleuren belangrijke vormelementen zijn en een nieuw geheel vormen. Ondanks de abstractie lees je  tegelijkertijd vaak ook een zekere mate van realiteit. Deze tegenstelling roept spanning op.

In een aantal foto’s is het spel van de ruimte aanwezig, naast het spel van lijnen en vormen.

Ook wordt  soms de schaal der dingen bespeeld door met afmetingen te spelen. De kijker wordt daardoor verleid en misleid als het gaat om de schaal der dingen. Het contrast van ideeën en aspecten in de foto’s kunnen een waardevolle spanning oproepen. Op zoek naar spanning tussen deze tegendelen is een belangrijke leidraad. De lijfspreuk van mijn  favoriete schilder Mondriaan.

En natuurlijk heeft de opdracht van Peter van Tuijl, naast het aanvankelijk schrikeffect, tot gevolg gehad dat een aanzienlijke verrijking van mijn scope heeft plaats gevonden, onder meer geïllustreerd bij de categorie Mens en Architectuur. Er behoeft minder vaak gewacht te worden tot iedereen uit het beeld  is, integendeel. Soms kan een beeld niet zonder mensen.

Bij ‘Bewerkingen’ is een breed speelveld te zien. Foto’s die een enkelvoudige bewerking hebben ondergaan, dus zonder menging met andere beelden en beelden die opgebouwd zijn uit meer foto’s om de karakteristiek van een onderwerp te intensiveren. De surrealistische beelden worden ook samengesteld uit eigen fotowerk en tonen fantasiebeelden waarvan de potentie in het oorspronkelijk materiaal aanwezig was. Wellicht een zijtak, maar wel één waar je creativiteit en fantasie in kwijt kan.

Arij van der Stelt, augustus, 2016

Naar Portfolio >>>